buntowniczy


buntowniczy
buntowniczy {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. IIb {{/stl_8}}{{stl_7}}'będący przejawem sprzeciwu wobec kogoś (czegoś), od kogo (czego) jest się zależnym; skłonny do takiego sprzeciwu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Buntowniczy song. Buntownicza młodzież. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • buntowniczy — «skłonny, skory do buntu, podniecający do buntu; buntujący się» Duch buntowniczy. Pieśń buntownicza. Przyjąć postawę buntowniczą …   Słownik języka polskiego

  • buntowniczo — przysłów. od buntowniczy Buntowniczo usposobiony …   Słownik języka polskiego

  • buntowniczość — ż V, DCMs. buntowniczośćści, blm rzecz. od buntowniczy Buntowniczość wieku młodzieńczego. Buntowniczość charakteru …   Słownik języka polskiego

  • duch — m III, DB. a 1. blm «energia psychiczna, właściwości psychiczne człowieka; umysł, świadomość, myślenie, dusza» Siła, hart, moc ducha. Spokój ducha. Muzyka, poezja to pokarm dla ducha. ◊ W szczerości, w skrytości, w pokorze, w prostocie lub w… …   Słownik języka polskiego

  • niesforny — niesfornyni, niesfornyniejszy «nie dający się ująć w karby; nie chcący się podporządkować; niezdyscyplinowany, nieposłuszny, buntowniczy» Niesforne dzieci. Niesforna gromada chłopców. przen. Niesforny kosmyk włosów …   Słownik języka polskiego

  • rebeliancki — rebelianckiccy przestarz. «dotyczący rebelii, rebeliantów; buntowniczy» Wystąpienia rebelianckie …   Słownik języka polskiego

  • buntowniczo — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. buntowniczy: Buntowniczo nastawiona załoga. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rebeliancki — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib, rebelianckiccy {{/stl 8}}{{stl 7}} mający związek z rebelią, rebeliantami, odnoszący się do rebelii, rebeliantów; buntowniczy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Oddziały, napady rebelianckie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień